افشین قطبی ساعاتی قبل از پروازش به هلند با خبرآنلاین به گفت و گو نشست. گفت‌وگویی که البته قرار نبود منتشر شود. قطبی گلایه داشت اما نمی‌خواست این حرفهایش منتشر شود. آن زمان البته هنوز محمود یاوری این چنین شدیداللحن علیه سرمربی تیم ملی موضع نگرفته بود. حرف‌هایی که خیلی از بخش‌هایش بر می‌گردد به همان گفته‌هایی که قطبی بیانش را تکذیب می‌کند.

گوشی آیفون apple‌اش را روی میز گذاشته بود و قسم می‌خورد که خیلی از حرف‌هایی که به او نسبت داده می‌شوند اصلاً واقعیت ندارند: «من اصلاً در قطر نگفتم که بازیکنانی را می‌خواهم از تیم ملی خط بزنم. واقعاً نمی‌دانم چه وقت گفتم که بازیکنان از من حرف شنوی ندارند. حتی خبرگزاری منتشر‌کننده خبر هم نوشته بود این مطالب را بر اساس شنیده‌ها نقل می‌کند. حرف‌هایی که من هیچ وقت آنها را نزده بودم.»

این گفته البته بازتاب‌های بسیاری را در نشریات داخلی داشت و اگرچه کمی بعد از سوی قطبی تکذیب شد اما دیگر از سوی کسی باور نشد؛ «من می‌آیم و می‌گویم این حرف را نزدم ولی تکذیبم را دیگر کسی نمی‌نویسد.»

البته قطبی حتی خود را خیلی بدشانس‌تر از این می‌داند و می‌گوید: «شما مدام از مصاحبه‌هایی برایم نقل می‌کنید که من باید انجام‌شان داده باشم اما هیچ کدام‌شان را به زبان نیاورده‌ام. مثلاً در همه روزهایی که خارج از ایران بودم فقط دو بار با دو خبرگزاری مصاحبه کردم و هر دوبارش هم این‌طور بود که آقای تاج موبایلش را دست من داد و من به چند سؤال پاسخ دادم. یک مورد هم بود که رسانه‌های سنگاپوری حرف‌های مرا تحریف کرده بودند که درباره‌اش توضیح دادم، فقط همین. من دیگر با کسی مصاحبه نکردم.»

او که علاقه‌ای نداشت توضیحات بیشتری دهد در بخشی از گفته‌هایش درباره تغییر نسل فوتبال ملی که تلاش دارد تا انجامش دهد گفت: «من آنجا گفتم بازیکنانم نتوانستند آنچه از آنها خواسته بودم را در زمین اجرا کنند. بعد می‌گویند قطبی گفته ملی‌پوشان از او حرف شنوی ندارند. این دو حرف کجای‌شان به هم شباهت دارد؟ ما در قطر اگر خوش شانس بودیم و توپ‌های‌مان گل می‌شدند، اگر اشتباهات فردی‌مان کمتر بود و البته اگر کسی می‌گفت که داوری‌ها علیه‌مان بود، که آن دو باخت را برابر میزبان و مالی بدست نمی‌آوردیم.»

قطبی درباره نصرتی و کعبی هم که به نقل از او نوشته‌اند دیگر به تیم ملی دعوت نمی‌شوند گفت: «من هیچ وقت این را نگفته‌ام. اگر کسی این حرف را می‌زند حتماً سندی هم برایش دارد. ما می‌خواهیم نسلی جدید برای فوتبال‌مان بسازیم و این بچه‌ها برای اینکه تجربه‌شان بالا‌تر برود باید در کنار بازیکنانی با تجربه بازی کنند.»

سرمربی تیم ملی البته حتی از خبرورزشی هم گله می‌کند و می‌گوید: «می‌دانید که من تلفنی مصاحبه نمی‌کنم اما وقتی خبرنگارتان تماس گرفت با او حال و احوال کردم چون ما با هم دوست بودیم ولی فردایش از دل یک گفت‌وگوی کوتاه دوستانه مصاحبه‌ای منتشر می‌شود که اصلاً حرف‌های مان به این شکل نبوده است، منتشر می‌شود.»

اما شاید مهمترین قسمت حرف‌های همراه با شکایت قطبی آنجاست که می‌گوید: «به موبایلم که زنگ می‌زنید دو راه دارم، یکی اینکه خاموش کنم و جواب ندهم یا اینکه جواب دهم و بگویم مصاحبه نمی‌کنم. اگر تلفنم خاموش باشد سریع خبر می‌سازید که تیم ملی را ول کرده و رفته خارج از کشور. اگر هم تلفنم را جواب دهم و بگویم ببخشید مصاحبه نمی‌کنم، می‌نویسید برای‌مان کلاس می‌گذارد، افشین خودش را گرفته است و. . . اگر هم این را نگویید بر می‌دارید همان سلام و علیک را به مصاحبه‌ای تبدیل می‌کنید و بعد برایش به دنبال کسانی می‌روید که برای حرفهای نزده من پاسخ بگیرید. حالا خودتان بگویید من چه کار باید بکنم؟»

او دستانش را بر روی گوشی آیفونش می‌گذارد و می‌گوید: «مدام خط تلفن همراهم را عوض می‌کنم اما در کمتر از سه روز همه باز شماره‌ام را دارید. واقعاً نمی‌دانم چطور این قدر سریع شماره‌ام را پیدا می‌کنید. این گوشی گاهی این‌قدر زنگ می‌خورد که شروع می‌کند به حرکت کردن.

قطبی اصرار داشت حرف‌هایش را در برنامه ورزش و مردم زده است اما از همان حرف‌ها هم عده‌ای سعی می‌کنند برداشت‌هایی غیرواقع بسازند؛ «من می‌گویم این صندلی ملی اگر پایه‌هایش شل شود برای همیشه سست می‌ماند. همه ما مربیان باید پشت سر هم باشیم. می‌توانیم خارج از مطبوعات در کمیته‌های فنی از هم انتقاد کنیم اما هیچ جای دنیا مربی‌ها علیه هم حرف نمی‌زنند و اگر هم حرف بزنند اتحادیه‌های مربیگری با آنها برخورد می‌کند. من همیشه به همه احترام می‌گذارم و اجازه نمی‌دهم علیه کسی حرف بزنم. از قول من حرفی می‌نویسید و بعد مرا روبه‌روی دیگران قرار می‌دهید. این کار مرا آزار می‌دهد.»